เล่าสู่กันฟังอีกสักรอบ 

เปิดเทอมมานานนับเดือน ผมพึ่งได้สอน 3 ชั่วโมง (จริงๆ นะนี่) ไม่มีนักเรียนให้สอนครับ มาวันละคน สองคน แล้วก็มาบอกว่าผมมา (หนูมา) แต่ขอไม่เรียนเพราะเพื่อนไปสอบกันหมด ฤดูนี้เป็นช่วงเวลาของการตระเวนสอบตรงทั่วประเทศของนักเรียนระดับชั้น ม.6 มันเป็นโอกาสและทางเลือกที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ถ้าครอบครัวมีปัจจัยและลูกมีความสามารถและโอกาสอย่างนี้ก็ต้องทุ่มเท แต่ผมห่วงนักเรียนบางคนที่มีความสามารถ แต่โอกาสและปัจจัยทางการเงินไม่อำนวยจะทำอย่างไร? เคยบ่นเรื่องเหล่านี้มาทุกปีครับ แต่ยังมืดมนในทางแก้ไขจริงๆ...

{mosimage}  ตอนนี้เลยยังงงๆ อยู่ว่า Admission นั้นดีจริงหรือ? เราจึงมองเห็นการเปลี่ยนแปลงยึกยักไปมา เดี๋ยวจะเอาโน่นมาอ้างอิง เอานี่มาใช้งาน จำนวนเปอร์เซนต์เท่านั้นเท่านี้ ไม่หยุดหย่อน เด็ก ม.6 ในช่วง 2 ปีมานี้คือหนูทดลองทางการศึกษาอย่างแท้จริง ข่าวคราวล่าสุด จะเอาคะแนนความดีมาประกอบการพิจารณาเข้าให้อีก เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ ทำได้แต่ต้องทำให้โปร่งใสตรวจสอบได้ เมื่อปีก่อนมีข่าวของ นครปฐมโมเดล ซึ่งเป็นการรับนักศึกษาในกรณีของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่เปิดโอกาสกับเยาวชนที่ทุ่มเทเสียสละ เป็นผู้มีคุณธรรมและบริการสังคม มีโอกาสได้เข้าเรียนโดยไม่ต้องสอบคัดเลือก

แต่นั่น เป็นจุดเริ่มต้นจากการร่วมกันทำงานของชุมชนอย่างแข็งขัน แต่ถ้าจะนำมาใช้กันทั่วประเทศนี่โอกาสจะปั่นป่วนมีสูงมาก เพราะสังคมปัจจุบันผมกล้าพูดได้เลยว่า คุณธรรม จะถูกแทรกแซงด้วยอิทธิพลนานา ทั้งจากผู้มีอำนาจที่ฉ้อฉลเพื่อพลพรรคพวกพ้อง จากอำนาจเงินที่อาจง้างปากกาให้เปลี่ยนผลคุณธรรมในกระดาษให้ผิดเพี้ยน เพราะแค่มาตรฐาน GPA ให้เป็นที่ยอมรับของมหาวิทยาลัยว่า ค่านี้ใช้ได้จริง ยังไม่สามารถทำได้เลย กลัวว่า คุณธรรม จะกลายเป็น คุณ-นะ-ทำ คือไม่รู้ว่าใครทำกันแน่จนปั่นป่วนระบบกันอีก

"คุณภาพการศึกษาล้วนมาจากครู" จำไม่ได้ว่าใครกล่าวแต่อย่างไรก็ถูกต้องในส่วนหนึ่ง อีกสองส่วนยังต้องอาศัยความเอาใจใส่รับผิดชอบของครอบครัว และความเป็นไปของสังคมอีกส่วนหนึ่ง เอากันง่ายๆ ที่ได้ยินกันตอนนี้คือ เด็กไทยอ่อนภาษาไทย ไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐาน (ของใครไม่รู้) รมว.ศึกษาธิการ กล่าวว่า กระทรวงศึกษาธิการยอมรับว่า เรื่องคุณภาพการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยเป็นจุดอ่อนที่ต้องเร่งพัฒนาและแก้ไข ซึ่งสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) ก็ให้ความสำคัญมาโดยตลอด ซึ่งปัญหาหลักไม่ได้อยู่ที่หลักสูตร แต่อยู่ที่คุณภาพของครูผู้สอนมากกว่า เพราะแม้แต่เขียนผลงานก็ยังเขียนกันไม่ค่อยได้ รวมถึงบัณฑิตในปัจจุบันก็เขียนไม่เป็นภาษาเช่นกัน (ครูภาษาไทยรับไปเต็มๆ)

แต่ผมว่าจะไปโทษครูฝ่ายเดียวไม่ได้ดอก กลับไปบ้านครอบครัวได้เอาใจใส่ในเรื่องการพูดจาภาษาไทยเพียงไร เห็นชื่นชมเด็กที่พูดไม่ชัดไม่ถูกต้องว่าน่ารักน่าเอ็นดู ทำไมไม่ช่วยกันแก้ ในทางสังคมวิทยุ-โทรทัศน์สื่อต่างๆ นั้นใช้ภาษาถูกต้องแล้วหรือ? พิธีกร ดารา โฆษกวิทยุ (ยิ่งวิทยุชุมชนที่เกร่อเป็นดอกเห็ดนี่ยิ่งตัวร้าย ไม่ได้ผ่านการทดสอบ ไม่มีใบอนุญาตการเป็นผู้ประกาศจาก กบว. พล่ามออกมาแต่ละทีนี่อดสูใจ ก็มีบางแห่งดอกนะที่มีคุณภาพและรับผิดชอบ แต่ส่วนใหญ่ขาดการควบคุม) ทุกภาคส่วนต้องช่วยกันครับ ไม่ใช่อะไรไม่ดี ตกต่ำ ก็โยนภาระมาให้ครู (ระวังนะ นำมันแพงขึ้นทุกวัน ก็อาจจะโทษครูได้ว่าออกรถใหม่อยู่เรื่อย อันนี้ต้องโทษฝ่ายจัดหาหนี้ให้ครูแล้ว)