กฎหมายมีผลบังคับใช้แล้วนะ?

ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 23 สิงหาคม 2551 พรบ.การกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์มีผลบังคับใช้ ให้หน่วยงานราชการ ห้างร้าน บริษัท เอกชน ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต รวมทั้งสถาบันการศึกษา มห่วิทยาลัย โรงเรียนทุกแห่งจะต้องเก็บข้อมูลการจราจรบนเครือข่ายไว้อย่างน้อย 90 วัน ตามกฎหมาย เพื่อนๆ ที่อยู่ในโรงเรียนต่างๆ ได้ดำเนินการไปแล้วมากน้อยเพียงใด...

เขียนเกริ่นไว้ข้ามวันเพราะผมเองก็ยุ่งจนตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อตเหมือนกัน เพราะมัวแต่ลองโน่นลองนี่ไม่รู้จะเอายังไง ผมคิดมากเพราะระบบที่วางไว้มันหลายเซ็กเมนต์ ตามความต้องการของกลุ่มงานและเพื่อความปลอดภัยในระบบการทำงาน รวมทั้งมีลิงก์ภายนอกเข้าสู่เครือข่ายอินเทอร์เน็ตหลายเส้นทาง จะเอาแบบนั้นที่เขาว่าดีก็ใช้งานไม่ครบตามที่ต้องการ ได้ตัวที่ดีๆ มาก็ติดขัดที่รองรับยูสเซอร์ได้น้อยไม่เพียงพอ ถ้าจะให้พอต้องจ่ายเงินเพิ่มไม่ใช่หลักหมื่นนะครับ หลักแสนถึงหลายแสนบาท แล้วยังจะต้องจ่ายค่าไลเซนส์รายปีอีกทุกปีไป อ้าว...

สุดท้ายก็ต้องมานั่งทบทวน หาระบบที่จ่ายน้อยหรือแทบไม่ต้องจ่ายเพิ่มทีหลังอีก รองรับและไม่กระทบกับระบบเดิมที่มีอยู่ แม้จะต้องเรียนรู้เพิ่มเติมอีกก็ต้องเอา สุดท้ายก็พึ่งจะเริ่มนับหนึ่งได้เสียทีและยังไม่สมบูรณ์ดีนักเพราะการเรียนรู้ใหม่นี่แหละ จะเล่าประสบการณ์ให้ฟังในวันหลังก็แล้วกัน...

ขอบ่นหน่อยเถอะพี่น้อง

เรื่องของกฎหมายที่ตราออกมานี่เป็นเรื่องดี เพราะในความรู้สึกของคนใช้งานก็มีความรำคาญกับการก่อกวน ทั้งในรูปของจดหมายขยะ หลอกลวง การโจมตีจากผู้ไม่ประสงค์ดี รวมทั้งพวกอีแอบที่ชอบคิดว่าตัวเองดีแล้วไปเที่ยวด่าว่าคนอื่นในเว็บบอร์ดต่างๆ เอากันซึ่งๆ หน้าไม่ได้หรอก (ไม่แน่จริง) ชอบแอบซ่อนทำเรื่องเลวๆ สารพัด พวกนี้ควรมีกฎหมายควบคุม

{mosimage} แต่เรื่องที่ไม่ดีเลยคือการเตรียมการภาคราชการนี่ต่างหากที่ห่วยมากๆ ทำไมไม่คิดจัดสรรงบประมาณเพื่อให้หน่วยงานแต่ละหน่วยดำเนินการให้สำเร็จ หรือมอบหมายให้องค์กรที่ทำหน้าที่พัฒนาระบบรักษาความปลอดภัย ได้ดำเนินการจัดทำออกแบบระบบที่ดี ตรงกับข้อกำหนดทางกฎหมาย แล้วแจกจ่ายออกไปยังหน่วยงานเล็กๆ ในส่วนภูมิภาค นี่ให้จัดทำจัดหากันเอง เออ... ประเทศไทยมันมีคนเก่งจัดทำระบบให้ได้ตามที่กฎหมายกำหนดมากมายนักหรือไง? ก็เลยเคว้งคว้างกันไปหมด และเป็นช่องทางให้เหลือบที่จ้องอยู่แล้วดำเนินการจัดหาจัดซื้อจัดจ้างบริษัทกินค่าคอมมิสชั่นกันเอิกเกริก

สุดท้ายผมสงสารหน่วยงานเล็กๆ อย่างโรงเรียนเล็กๆ หน่วยงานระดับมีผู้ใช้งาน 20-30 คน ที่ขาดแคลนงบประมาณ เห็นทีจะต้องเบียดบังค่าอาหารกลางวันรายหัวเด็กนักเรียนอีกแล้ว (อือม์ อันนี้น่าคิดมาก) ความจริงมีของฟรีดีๆ เยอะ แต่ปัญหาอยู่ที่องค์กรขนาดเล็กขาดแคลนองค์ความรู้และผู้เชี่ยวชาญคอยช่วยเหลือ ด้วยความห่างไกลแต่ก็ได้รับผลกระทบตามกฎหมายเหมือนกัน ยังไม่อยากพูดถึงเรื่องค่าปรับที่มากมายกว่าค่าดำเนินการให้ถูกต้องให้กระเทือนหัวใจเลยจริงๆ

และขอฝากไปถึงจำเลยที่หนึ่งทุกคน (หัวหน้าหน่วยงาน หรือจะเรียก ผอ. ไม่ใช่ผัวอาจารย์นะ) ถ้าท่านไม่คิดจะทำในวันนี้ผมว่าโอกาสที่คุณจะได้รับบทจำเลยที่หนึ่งนั้นมีโอกาสสูงมากทีเดียว เพราะยุทธการเลื่อยขาเก้าอี้ผ่านทางเครือข่ายนี่แหละ ระวังกันให้ดีก็แล้วกัน เดี๋ยวจะหาว่าไม่บอกกล่าวกัน (วงการครูนี่ก็หน้ารอยยิ้มแต่ซ่อนดาบไว้ทิ่มแทงเยอะไม่แพ้วงการอื่นๆ) ส่วนคนที่ดูแลเครือข่ายถ้าไม่ได้รับการแต่งตั้งเป็นลายลักษ์อักษรก็อาจจะรอดตัวจากจำเลยที่สองได้ ขอบอก (ฮาไม่ออกเลยผม)

ส่วนเรื่องสุดท้าย ที่ขอฝากกันไว้หน่อย มีคนรัก มีเพื่อนรัก อย่าพูดเรื่องการเมือง อย่าพูดเรื่องการประท้วง อย่าพูดเรื่องประชาธิปไตย เพราะผมเป็นคนรักประชาธิปไตย พวกคุณอย่ามาใช้กฎหมู่มาข่มขู่ผม (นั่นเห็นไหมล่ะ!) มันจะเสียเพื่อน เสียคนเคยรัก และแตกแยกในครอบครัว สุดท้ายประเทศชาติจะแตกแยกและกำลังจะล่มจม เฮ้อ... ลาละครับ เจอกันครั้งหน้ายังไม่บอกเมื่อไหร่...