แอบหนีไปเที่ยวเมืองจีนมาครับในช่วงวันที่ 28 พฤศจิกายน ถึง 3 ธันวาคม 2554 ที่ผ่านมา ออกเดินทางจากอุบลราชธานีไปเชียงใหม่ด้วยสายการบิน Air Asia จากนั้นก็ลัดเลาะเดินทางด้วยรถบัสปรับอากาศ จากเชียงใหม่ไปอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ข้ามฟากด้วยเรือหางยาวไปเมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว สปป.ลาว จากนั้นก็นั่งรถบัสปรับอากาศลาวเดินทางไปสู่ด่านบ่อเต็น (ลาว) ข้ามแดนไปที่ด่านบ่อหาน (จีน) เปลี่ยนรถบัสอีกทีใช้รถบัสปรับอากาศจีนมุ่งสู่เมืองเชียงรุ้ง สิบสองปันนา ได้พบเจออะไรมากมายมาเล่าสู่กันฟังครับ

แต่ก่อนที่จะเล่าเรื่องเมืองจีนขอเล่าเรื่องเมืองไทยในสภาวะประสบอุทกภัยสักเล็กน้อย ความจริงใครๆ ก็ทราบกันแล้วล่ะว่า มหาอุทกภัยครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก จนใครๆ ก็เอาไม่อยู่ ที่ท่วมมิดหัวนานนับเดือน หลายเดือนก็มี ผมอาจจะโชคดีหน่อยที่บ้านใน กทม. น้ำไม่ท่วม แต่ที่อุบลฯ โดนไปสองรอบเสียหายไม่ใช่น้อยเหมือนกัน

ขอบันทึกไว้เตือนความทรงจำสักหน่อยครับ เคยพูดไปหลายครั้งว่า "หลักสูตรล้มเหลวเพราะนโยบายพายเรือในอ่าง" ทำให้ครูผู้สอนไม่สามารถสอนตามหลักสูตรแกนกลางที่กำหนดได้ หรือไม่เคยสอนตามหลักสูตรแต่สอนตามนโยบายของ... ใครก็ตามที่มุ่งเอาแต่เรื่องการชนะในเกมการแข่งขัน ตามล่ารับใบประกาศนียบัตรเพื่อใช้เป็นหลักฐานยืนยันว่า โรงเรียนประสบผลสำเร็จในทางวิชาการ แม้ผลการวัดตามมาตรฐาน (สอบ O-Net, A-Net และอีกสารพัน จะร่วงกราวรูดพื้นก็ช่าง (หัว) มัน)

วันเสาร์ที่แล้ว (19 พฤศจิกายน 2554) เขาตั้งให้ผมเป็นประธานกรรมการตัดสินการแข่งขันอัจฉริยะไอที (งานศิลปหัตกรรมระดับสหวิทยาเขต) เลยมีเรื่องที่ต้องบันทึกไว้สักหน่อย แม้ข้อมูลที่ได้จะน้อยโรงเรียนเพราะแข่งขันกลุ่มย่อยไม่ใช่ระดับจังหวัดและระดับภาค แต่มันก็สะท้อนให้เห็นได้ในระดับหนึ่ง เลยนำมาเสนอเป็นข้อมูลสำหรับการปรับปรุงพัฒนาการเรียนการสอนในโรงเรียนต่างๆ ให้ตรงกับมาตรฐานหลักสูตรแกนกลาง เป็นเพียงความคิดเห็นที่ได้จากการวิเคราะห์ของผู้เขียนเท่านั้น ท่านอาจมีความเห็นต่างได้ครับ

ไม่ได้อัพเดทนานมากครับ ถ้าถามถึงเหตุผลก็ต้องตอบว่า มัวแต่ทำงานอื่นๆ จนเพลินไปเลย (ไม่จริงหรอกครับ แค่ตอบให้มันดูดีเท่านั้นเอง) ผมมีเรื่องอึดอัดคับข้องใจมากมายหลายเรื่อง บางเรื่องหลายๆ ท่านก็ทราบๆ กันอยู่โดยเฉพาะในเรื่องนโยบายของฝ่ายการเมืองที่ส่งอิทธิพลต่อข้าราชการประจำในกระทรวงศึกษาธิการ และส่งผลกระทบลงไปในระดับผู้ปฏิบัติงานเบื้องล่าง คิดจะระบายออกมาแต่มันก็ประดังมาหลายเรื่องราวมาก เลยจับต้นชนปลายไม่ถูก ผมเหมือนกระโถนที่มีคนใช้บริการประจำ เจออะไรมาก็มาบ่นให้ผมฟัง ฝ่ายคนฟังก็เลยรับเรื่องเครียดๆ เข้าไปจนมึนไปเหมือนกัน

และในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา ผมก็โดนอุทกภัยเหมือนกับคนอื่นๆ ชนิดไม่ตกเทรนด์น้ำหลากเลยทีเดียว โดนไปสองครั้งที่บ้านท่วมระดับหน้าแข้ง ข้าวของเสียหายพอสมควร (แต่ไม่เคยได้รับการเหลียวแลจากใคร ไร้ถุงสิ้นชีพ) เครื่องใช้ไฟฟ้ายกหนีทันครับ แต่หนังสือ ตำราต่างๆ ทั้งของผมและภรรยา รวมทั้งของลูกๆ ที่เอามาจากกรุงเทพฯ จมน้ำในการท่วมครั้งที่สองเยอะพอสมควร (เป็นปรากฏการณ์ 23 ปีที่อยู่มาไม่เคยโดนน้ำท่วมสักครั้ง) แล้วยังต้องวิ่งขึ้น-ล่องกรุงเทพฯ - อุบลราชธานีตลอดในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา เพื่อไปดูแลบ้านที่กรุงเทพฯ อีกหลัง เลยห่างหายจากการเขียนบทความต่างๆ ไปพอสมควรครับ

วันนี้ได้รับโทรศัพท์เบอร์แปลกๆ ที่ผมเมมโมรี่ไว้ชื่อ Blocked อันเนื่องมาจากรำคาญพวกหลอกลวงข้ามชาติ ที่โทรเข้ามาหาว่าผมเป็นหนี้บัตรเครดิตจิ๊บจ๊อยแค่สองหมื่นห้า หรือไม่ก็มีหน่วยงานรัฐบาลไทยใจดีจะคืนเงินสารพัดมาให้ (ซึ่งในความจริงไม่เคยเกิดขึ้นที่หน่วยงานของไทยจะมาใจดีกันง่ายๆ แม้เพียงฝัน) เลยไม่อยากรับ แต่ก็นึกสนุกจะได้ฟังดูท่าทีเขาหน่อย พอกดรับสายก็ตั้งใจฟังแต่ไม่พูด เสียงในโทรศัพท์ถามมาว่าใช่เบอร์คุณครูมนตรีไหมค่ะ อ้าว... เกือบกดทิ้งไปแล้ว

เป็นโทรทางไกลข้ามประเทศมาจากซิดนีย์ ออสเตรเลีย เป็นเสียงสุภาพสตรีชาวไทยที่ขอให้ช่วยสอนวิธีการติดตั้ง Wordpress ซึ่งเป็นระบบจัดการเว็บไซต์อีกแบบหนึ่ง ในรูปของบล็อกเขียนข่าวอัพเดทได้ง่ายๆ และสามารถพัฒนาต่อยอดไปได้อีกมากมาย ให้มีความสามารถและแตกต่างจากบล็อกทั่วๆ ไป ถ้ายกตัวอย่างเว็บไซต์ที่ใช้ Wordpress และพัฒนาต่อยอดไปได้ไกลก็เช่น หนังสือพิมพ์ไทยรัฐออนไลน์ เว็บช่วยชาติ.com (ปิดตัวไปเสียแล้ว) เป็นต้น

การแนะนำเทคนิคการติดตั้งนี้ เน้นไปที่การติดตั้งแบบจำลองบนเครื่องแม็คนะครับ เพราะน้องเขาใช้แม็คบุ๊ค ใช้เซิร์ฟเวอร์จำลองคือ MAMP ส่วนท่านใดจะเอาวิธีการไปใช้บนเครื่องที่เป็นลินุกซ์จำลองเครื่องด้วย Xampp หรือบนวินโดว์ที่ใช้ Appserv ก็ได้เช่นกัน