ยิ่งมีข่าวมาก... Open Source ก็มีโอกาสมาก

ในช่วงสองสับปดาห์ที่ผ่านมา ผมได้รับโทรศัพท์แจ้งข่าวมาเป็นระยะว่า มีการตรวจจับการละเมิดลิขสิทธิ์กันมาก ขณะนี้มีการเข้าไปเยี่ยมเยือนในสถาบันการศึกษาหลายแห่ง โดยเฉพาะสถาบันการศึกษาเอกชน ที่โฆษณาตนเองว่าล้ำนำสมัยด้านไอที (มีเครื่องมือและอุปกรณ์เยอะ แต่ดันลืมตรวจสอบเรื่องซอฟท์แวร์) ก็เลยเป็นที่หมายตาของกลุ่ม BSA ที่จะเข้าไปจับกุมการละเมิด เมื่อวานนี้ก็มีน้องๆ โทรศัพท์มาบอกว่า โรงเรียนรัฐบาลบางโรงที่มีเครื่องคอมพิวเตอร์เยอะๆ ก็เริ่มมีบริษัทเจ้าของลิขสิทธิ์เข้าไปคุยๆ บ้างแล้วว่าจะซื้อหรือจะเช่าใช้งาน มีโปรโมชั่นให้เช่าใช้จ่ายรายปีมานำเสนอ

ถ้าดูที่ราคาก็ไม่แพงนัก แต่เมื่อนำจำนวนเครื่องมาคูณกับราคาที่ว่าในหลักร้อย ราคากลับไม่น้อยอย่างที่คิด สมมุติว่า ระบบปฏิบัติการ Windows รวมกับโปรแกรม MS Office ปีละ 350 บาทต่อเครื่อง ถ้ามี 100 เครื่องก็ต้องจ่ายถึง 35,000 บาทต่อปี นี่ยังไม่นับซอฟท์แวร์อื่นๆ อีกนะครับ ตั้งแต่ WinAmp, WinZip, WinRAR, AntiVirus เรื่อยไปถึงโปรแกรมตกแต่งภาพ เขียนเว็บไซต์และอื่นๆ (ลองนับในเครื่องตัวเองดูนะครับ บางคนมีตั้งหลายเวอร์ชั่นในเครื่อง) รวมเบ็ดเสร็จน่าจะเกินพันบาทต่อเครื่อง คราวนี้จะเห็นว่าราคาที่ต้องจ่ายต่อปีอยู่ที่หลักแสนแล้ว...

ปิดเทอมเสริมพลังกันหน่อย

ผมเขียนบทนำไว้ที่เว็บไซต์สหวิชาดอทคอมว่า "หลายๆ ท่านอาจจะปิดภาคเรียนไปแล้ว บางท่านกำลังจะปิดภาคแต่บางท่านกำลังจะเปิดภาคเรียนก็มี เอ.. ทำไมเราไม่ทำอะไรให้พร้อมเพรียงกันนะ คนละภาค คนละจังหวัดอาจจะพอเข้าใจได้ แต่นี่เขตพื้นที่การศึกษาเดียวกันแท้ๆ ดันปิด-เปิดไม่พร้อมกัน ทำให้หลายๆ ครอบครัวขาดโอกาสในการใช้ชีวิตเรียนรู้ร่วมกันไปได้

การศึกษาเรียนรู้ด้วยการเดินทางเพิ่มพูนประสบการณ์จะเป็นสิ่งที่ติดตรึงใจในวัยเด็กได้ดี ถ้าครอบครัวไหนมีเวลาว่างตรงกัน แม้จะไม่มากมายนักก็น่าจะเสริมประสบการณ์ตรง นี้ให้กับลูกหลานนะครับ ปีละครั้งก็ยังดี นอกจากเด็กได้เรียนรู้ พ่อแม่ก็จะได้พักผ่อน ชาร์ทไฟเสริมพลังชีวิตได้อีกครั้งน่ากระทำครับ"

ก็เลยอยากเอามาเล่าเสริมเติมเต็มในที่แห่งนี้อีกหน่อย เมื่อลูกผมยังเล็กทุกๆ ปิดภาคเรียนผมมีสัญญากับลูกไว้เสมอว่า ต้องได้ไปท่องเที่ยวในภูมิภาคต่างๆ ตามแต่สถานการณ์ในขณะนั้นที่ไหนมีอะไรน่าสนใจ อาจจะ 5-7 วัน เรียกว่าสะสมเงินไว้สักก้อนเพื่อการนี้ เพื่อเสริมเติมเต็มประสบการณ์ชีวิตให้กับลูกๆ ให้เขามีความรอบรู้และสังเกตสิ่งต่างๆ รอบตัว แล้วนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้ผลดีทั้งการเรียน การพักผ่อนครับ ปิดเทอมนี้แม้ลูกๆ จะโตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันแล้ว แต่ผมก็ยังมีหลานๆ พร้อมที่จะร่วมเดินทางด้วยเสมอ

Digital Learning Contest 2^th

โครงการ ประกวดสื่อดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ (Digital Learning Contest) ครั้งที่ 2 ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และทุนการศึกษา พร้อมของรางวัลมากมาย เริ่มรับสมัครแล้ว

งานนี้รางวัลมากมายและผลงานที่สร้างยังจะเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาไทยเป็นอย่างมาก ผู้ชนะยังได้รับรางวัลเกียรติยศถ้วยพระราชทานอีกด้วย ผมร่วมเป็นกรรมการตัดสินอีกครั้ง ปีที่แล้วถกเถียงกัน 5วัน 5 คืน เพื่อการคัดเลือกผลงานที่เด่นที่สุด ตรวจสอบข้อมูลซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป็นที่น่าพอใจ อยากให้ทุกโรงเรียนได้ส่งผลงานเข้าประกวดกันมากๆ รายละเอียดดูได้ที่เว็บไทยกู๊ดวิว ของครูพูนศักดิ์ เพื่อนผมนี่แหละ คลิกที่แบนเนอร์ได้เลยครับ ถ้าเอาแบบย่อๆ ก็คลิกอ่านตรงนี้เลย

ที่ผ่านมาเราอยู่ในวงเล็บมาเกือบสิบปีครับ และดูเหมือนมันจะย่ำเท้าอยู่กับที่หรือใส่เกียร์ถอยหลังเสียด้วยซ้ำนะ จากการอ่านข่าวในช่วงเดือนที่ผ่านก็พบข่าวคราวเกี่ยวกับการปฏิรูปการศึกษารอบสอง ซึ่งมีแนวคิดหลายเรื่องที่ผมค่อนข้างจะเห็นด้วยถ้าทำได้จริง เอาที่ข่าวแรกที่ผมขอยกตัวอย่างมาจากหนังสือพิมพ์ไทยโพสท์ ฉบับวันที่ 29 กันยายน 2552

ความจริงข่าวนี้เป็นข่าวเก่าแล้ว แต่อ่านทีไรก็รู้สึกผิดจริงๆ แหละ เนื้อข่าวแบบย่อๆ มีดังนี้ครับ "สาเหตุท่ีการปฏิรูปการศึกษาไทยไม่ประสบความสำเร็จว่า ครูไทยยังไม่ได้รับการพัฒนา ไม่มีวิธีการที่แน่นอนในการสอน ยังสอนแบบง่ายๆ คือ สอนให้เด็กท่องจำ เรียนแบบท่องจำทั้งไม่สามารถจะจำได้นานเพราะไม่มีหลัก ไม่ได้สอนทักษะวิธีการคิดให้เด็ก ทำให้เด็กไทยนอกจากขาดการฝึกคิดแล้ว ยังขาดความเข้าใจ ขาดการสรุปวิเคราะห์ สังเคราะห์ สิ่งเหล่านี้ครูต้องฝึกและเปิดโอกาสให้เด็กการทำกิจกรรม โดยสิ่งต่างๆเหล่านี้จะต้องทำอย่างต่อเนื่องทุกวัน เด็กถึงจะคิดได้เก่งและรู้จักคิดอย่างหลากหลาย ทุกวันนี้ครูยังติดกรอบเดิมคิดได้ทางเดียว หากเด็กคิดต่างไปจากครูจะผิดทันที"

ครับถูกต้อง ทฤษฎีนี้ใช่เลย แต่บริบทมันต่างกันครับ ผู้พูดข้อความข้างต้นสอนในมหาวิทยาลัย ปฏิบัติงานวิจัยกับโรงเรียนสาธิต อย่าถามถึงศักยภาพของเด็กว่าต่างจากบ้านโคกอีแร้งมากมายแค่ไหน พ่อแม่มีเงิน มีทรัพยากรและต้นทุนทางสังคมสูง อาหารหลักครบ 5 หมู่ (หรืออาจจะเจ็ด แปดหมู่ก็ได้) ต่างจากบ้านโคกอีแร้งที่มีข้าวกับน้ำพริก มีปลาชิ้นเล็กๆ เสริม เพิ่มด้วยผักเท่าที่หาได้ริมรั้วก็หรูแล้ว ประสบการณ์และสิ่งแวดล้อมที่เด็กพบเจอย่อมมากมาย ได้คิด ได้เรียนรู้ แต่....

เด็กบ้านนอกทั้งหลายนั้นมีที่มาพื้นฐานแตกต่างกันราวกับฟ้าและเหว... ผมเคยพูดถึงหลายครั้งแล้วเรื่องสอนให้เด็กคิดเป็น ทำเป็น แก้ปัญหาได้ มันไม่สำเร็จเพราะอะไร มาจากพื้นฐานของครอบครัวและสังคมรอบข้างครับ ครูนั่นปลายเหตุมากเลย จะยกตัวอย่างให้ฟัง เด็กชายก้อนคำ พ่อทำงานก่อสร้าง (มีฝีมือฉาบปูนเยี่ยม) แม่ขายผักในตลาด (เรื่องบ่นด่า นี่กระจาย) รู้กันไปทั่ว ตอนเย็น เด็กชายก้อนคำกลับจากโรงเรียนต้องหุงข้าว ล้างจาน แล้วไปช่วยแม่เก็บข้าวของจากตลาดกลับบ้าน ถึงบ้านเวลาทานอาหารเย็นก้อนคำสงสัยอยากถามจึงเอ่ยปากว่า "..." (ยังไม่ได้พูด) พ่อตวาดด้วยฤทธิ์สุรา 40 ดีกรีว่า "อย่ามาพูดมาถามเวลากินข้าว"

ตามคำเรียกร้องครับ มีหลายท่านส่งอีเมล์มาถึงผมว่าเมื่อไหร่จะจัดอบรมการสร้างเว็บไซต์ด้วย Joomla เสียที บัดนี้พร้อมแล้วครับ ครูมนตรี ครูพีระและคณะได้จัดอบรมช่วงปิดภาคเดือนตุลาคมนี้หลายหลักสูตร ตั้งแต่การสร้าง Flash Animation, Captivate, e-Book และ CMS Joomla! รายละเอียดในแต่ละหลักสูตร/การสมัครเข้ารับการอบรมและค่าใช้จ่าย ก็ติดตามอ่านได้ใน http://www.krupeera.com

ในส่วนการสร้างเว็บไซต์ด้วย CMS ยอดนิยม Joomla! จะจัด 2 ช่วง

• ช่วงแรกวันที่ 20-22 ตุลาคม 2552 ณ โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย จังหวัดร้อยเอ็ด
  
• ช่วงที่ 2 ระหว่างวันที่ 23-25 ตุลาคม 2552 ณ โรงเรียนธรรมศาสตร์คลองหลวงวิทยาคม ปทุมธานี
  
• อาจารย์ท่านใดสนใจ สมัครได้ทางอีเมล์ไปก่อน อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปก่อน หลักสูตรละ 1200 บาท
• หรือสอบถามรายละเอียด ครูพีระ 081-9299972

รายละเอียดของหลักสูตร Joomla! ในการอบรมครั้งนี้มีดังนี้

10 ปีการปฏิรูปการศึกษาที่ยังไม่ขยับ

จากการใช้เวลาปฏิรูปการศึกษามาแล้วกว่า 10 ปี ผลสำเร็จที่ต้องการเห็นเด็กไทยเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ ก็ยังเป็นแค่ความฝันอยู่ ยิ่งเมื่อดูถึงคุณภาพชีวิตของเด็ก วัยรุ่นไทย ในยุคปัจจุบันหลายด้านกลับลดต่ำลงด้วยซ้ำไป ซึ่งจะเห็นได้จากผลการประเมินอย่างเป็นทางการของ สมศ. ผลการทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (O-Net) และการสอบประเมินคุณภาพการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (NT) หรือแม้แต่พฤติกรรมการแสดงออกของเด็กและเยาวชน ที่เห็นๆ กันอยู่ทั่วไป จากปัญหาคุณภาพการศึกษาของประเทศที่ก้าวเดินไปได้อย่างเชื่องช้านี้ คงจะไปโทษอยู่แค่ว่าการปฏิรูปการศึกษาที่ผ่านมาล้มเหลว เพราะมัวไปยุ่งอยู่กับการปรับโครงสร้าง และตำแหน่งของหน่วยงานและข้าราชการก็คงไม่ถูกต้องไปทั้งหมด เพราะสิ่งที่หลายคนมักกล่าวอ้างกันนั้นก็ได้ดำเนินการเสร็จเรียบร้อยเข้าที่ไปนานแล้ว ที่สำคัญโรงเรียนเองก็ไม่ได้ไปยุ่งเกี่ยวกับการปรับโครงสร้างที่ว่านี้มากมายอะไรนัก แต่คุณภาพการศึกษาก็ยังมีปัญหาอยู่เช่นเดิม

มีความเห็นแย้งมาว่า จากข่าวสารด้านการศึกษาที่เราได้รับทราบ เด็กไทยก็เก่ง พัฒนาไปได้ในระดับโลก ดูผลจากการเข้าร่วมกิจกรรมการแข่งขันในระดับนานาชาติ เราก็อยู่ในขั้นเหรียญทอง รับรางวัลระดับโลกกันมาแล้ว จะไม่ปฏิรูปได้อย่างไร?

ถ้าดูจากผลสำเร็จตรงนี้ผมว่ามันเป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของการศึกษาของชาติ เราต้องมองในภาพกว้างของเด็กและเยาวชนส่วนใหญ่ของประเทศนี้ ที่ยังคงจมปลักอยู่ในวังวนเก่าๆ ไม่ได้รับองค์ความรู้ที่จะออกไปดำรงชีวิตในสังคมนี้ได้เลย ยังคงมีผลผลิตจำนวนมากที่จบการศึกษาภาคบังคับมาแบบอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ เอาไปใช้ประโยชน์ในสัมมาอาชีพได้ และที่ซ้ำร้ายกลับทำให้เขากลายเป็นคนหยิบโหย่งทำอะไรไม่เป็น แค่การประกอบอาชีพสืบต่อจากบุพการีก็ยากเย็ญแสนเข็ญแล้ว